Ebû Nuaym, Ebû Said (Radiyallahû anh)'ten rivayet ettiğine gö­re şöyle demiştir:

Resûlullah (Sallallâhû Aleyhi ve Sellem) 'den şöyle işittim:

«Allah mümin kulunun ruhunu kabzettiği zaman onun İki ko­ruyucu meleği göğe çıkarlar. Derler ki:

Ey Rabbimiz, bizi filan mümin kuluna tevkil ettiniz. Şimdi onun ruhunu aldınız. Bize izin ver ki gökte oturalım.» Allah buyurur ki

«Gök bana teşbih eden meleklerimle doludur. Bu sefer, bize yer­de izin ver oturalım» diyorlar. Buyurur ki:

«Yer bana teşbih eden mahlukatimla doludur. Fakat o kulumun kabrinin üstüne oturun. Kıyamete kadar bana tekbir ve tehlil geti­rin. Onları kulumun defterine yazın.»

Bunu Beyhaki Şuab'da, ibn-i Ebi Dünya, Enes (Radıyallahû anh) 'in hadisinden, ibn-i Cevzi «Mevzuatta» Ebû Bekir es-Sıddık (Ra-dıyallahû anh) den rivayet etmişlerdir. . .

İbn-i Cevzi şunu da ilâve etmiştir:

«Kâfir kul ise öldüğü zaman, melekleri göğe çıkarlar. Onlara denilir ki, kabrine dönün ve ona lanet edin.» [1]

--------------------------------------------------------------------------------

[1] İmam Celaleddin Es-Suyuti, Kabir Alemi, Kahraman Yayınları: 504.