Kim Allah’ı seven birisini görürse, o, kalbi ile
Allah’ı gören ve özü ile de O’nun huzurunda olan
kişiyi görmüş demektir. Peygamber Efendimiz,
şöyle buyururlar:
- Siz Rabbinizi, tıpkı güneşi ve ay’ı gördüğünüz
gibi göreceksiniz. Öyle ki, O’nu görmede hiçbir
noksanlığınız olmayacak. O’nu net ve açık şekilde
göreceksiniz.
Şanı yüce olan Allah, bu dünyada kalp gözü ile
görülür. Yarın ahirette ise, kafa gözü ile görülür.
O’nun benzeri bir şey yoktur.
Bir defasında, salihlerden birine soruldu:
- Rabbini görebiliyor musun?
Salih kişi, buna cevaben dedi ki:
- O’nu görmesem, yerimde duramam.
Soranlar dediler:
- Nasıl görüyorsun?
Salih cevap erdi:
- O’nun varlığı gözlerimi kaplar. Böylece gözlerim,
Rabbimi görür. Tıpkı cennette kullara kendisini
göstereceği gibi, burada da gösterir. Kişinin kalbi,
Rabbinin sıfatlarını görür. İhsanını görür. İyiliğini
görür, rahmetini görür, bereketini görür.
Peygamber Efendimiz, yedinci kat göklere
yükseltildi. Rabbi onunla konuştu. O da Rabbini
hem kafa gözüyle, hem de kalp gözüyle gördü.
İşte kalbi, mânevi ve ahlâki sağlığa kavuşan
herkes, böyledir. Bu mertebeye gelmiş herkesin
kalbi, Rabbini görebilir. Böyle hallerde, onunla
gökler arasındaki perdeler kalkar. Özler ve
gayretler, geceleyin yolculuk eder. İlâhi sırları
seyreder.