Karamıta, İsmailiye(73) Babekiyye vesaire gibi bâtını mezhepler ve Gulâti Şia Kur'an'ın tefsirinde çok yanlış bir yol tutmuşlar, sapmışlar ve sapıtmışlardır.

GARİP TEFSİRLER

Bazı tefsir namiyle yazılmış eserler vardır ki, insanın onları okurken yüzü kızarıyor. Din namına ortaya atılan bu saçmalara insan ne diyeceğini kestiremiyor. Meselâ,

Rafızîlerin şu tef-sirlerine bakın: Bunları İbni Kuteybe, "Tevili Muhtelifül-Hadîs" te nakleder, ان الله يأمركم ان تذبحوا بقرة "İnnal-lâhe ye'muruküm en tezbahu bakaraten"âyetindeki Bakara ile murad haşa Ümmül-Mü'minin Hazreti Aişe imiş! Bu kadar saçma söz olur mu?
"İnnemel Hamru vel-Meysiru" dan murad en dirayetli birer Müslüman olan Ebubekir ve Ömer Hazretleri imiş! قل نضربوه ببعضها ''Kul nedribuhu biba'diha'' dan
maksat Talha ile Zübeyr'miş.
"Cibti Vet-Tagut" Muaviye ye Amr Îbni Âs imiş.
Yine Rafızîlere göre مرج البحرين يلتقيان بينهما برزخ لا يبغيان "Merecel bahreyni
yeltekıyani beynehuma berzahun lâyebgıyan" âyetindeki bahreynden murad: Hazreti Ali ve Hazreti Fatma imiş.
يخرج منهما اللؤلؤ والمرجان "Yahrucu minhümel-lü'luü Vel-mercan" dan murad da Hazreti Hasan ve Hazreti Hüseyin imiş.
ربنا ولا تحملنا مالا طاقةلنا به "Rabbena ve lâ tuhammilna mâ lâ takate lenâ bih" den maksad aşk imiş.
ومن شر غاسق اذا وقب "Ve min şerri gasikın iza vekâb" den murad başka bir şeymiş! İşte siyasî kin ve garazlarla yapılan bu gibi tefsirler Müslüman adını taşıyan-lardan çıkıyor. İnsanın en canını sıkan da bu.

Mahmud Bini Hamza Kirmanî'nin (H.500/M.1106) iki cilt tutan "Acaibül-Kur'an" isimli tefsiri böyle acaip ve garaip, münker şeylerle doludur. Ebu Müslim ondan bazı şeyler hikâye edip demişti ki: "Bunları zikretmekten maksadım şudur: Herkes bilsin ve görsün ki ilim dâvasında bulunanlar içinde nice ahmak ve cahili mutlak kimseler var." Bu söze bir şey ilâvesine lüzum yok. İslâmiyete en büyük darbeyi bu gibi bâtıl fırkalar, Bâtıniyye mezhepleri vurmuştur.