Ef’ale’nin hemzesi yedi manaya gelir


1-) Tağdiyet. Lazım fiili müteaddi yapmak demektir. Misal; ( اَكْرَمْتُهُ).

Aslen, ( كَرُمَ) lazım iken, ( اَكْرَمْتُهُ) =(Ben ona ikram ettim) şeklinde Müteaddî olur.

2-) Sayrûret. Sonradan olmak, intikal etmek manasındadır. Misal; ( اَمْشَى الرَّجُلُ) =(Adam yürür oldu)

3-) Vicdan. Misal; ( ابْخَلْتُهُ) =(Ben onu cimri buldum)

4-) Haynûnet. Bir şeyin vakti gelmek manasındadır. Misal; ( اَحْصَدَ الزَّرْعُ) =(Hasat vakti yakın oldu)

5-) İzalet. Gidermek, halletmek demektir. Misal; ( اَشْكَيْتُهُ) =(Ben ondan şikayeti giderdim)

6-) Duhul. (Girmek) Misal; ( اَصْبَحَ الرَّجُلُ) =(Adam sabaha dahil oldu)

7-) Kesret. Çokluk denektir. Misal; ( الْبَنَ الرَّجُلُ)


Eser: Maksut Müzakereleri

  • Yeni Ekle
Yorumlar (0)

Maksut Müzakereleri