TECRİD VE TEFRİD

Safa lazımsa sana, el çek dünyadan.
Varsa aklın, ol görüş ehlinden.
Oğlum,
tecrid, davayı terketmek.
Anla tefridin de manasını.
Tecridin aslı şehveti terketmek.
Bütün zevklerden ilgiyi kesmek.
Bir çırpıda bırakıp atarsan şehveti,
yaklaşırsın o zaman tefride.
Yararlanırsın tefridden,
kesersen umudunu mevcudattan.
Güven tamamen Allah’a,
canın mutlak erer tefride.
Terket dünyayı ahiret için.
Çıkar üstünden seni övündüren giysiyi.
Olursun tecrid sahibi sonunda
saadetle erişirsen bu makama.
Çekersen elini ebedî alemden Allah için,
derler sana :
Geçmiş tefridden öteye.
Haydi, kurtul bağlardan,
tek kal.
Her başa oturmak için toz gibi ol.
Dolaşma kibir, bencillik, benlik etrafında.
Bil kendi kadrini, hercaî olma.
Kömür madeninde dolaşanın,
kararın tozdan elbisesi,
çirkinleşir.
Attara yakın olan
alır hoş kokudan nasibini,
siner üstüne güzel koku.
Oğlum,
dürüstlerle düş kalk.
Uzak dur kalenderden,
kalleşten.
Meyletme zalim tarafına.
Edersen, olursun sen de o bölükten.
Ey fakir!
Yürü, kaç zalimlerden.
Kızgın ateşte yanma.
Ateşe benzer zalimle sohbet etmek.
İncitir çünkü halkı,
serttir ve serkeş.
Olursun dürüst iyi insanların yanında.
Oturursan kötüyle birlikte,
olursun kötü.
Oğul, bırakma din yolunu.
Tutunursan dala, bulursun kökü.
Atarsan adımını şeriatten öte,
düşersin sapıklığa, ızdırap ve eleme.
Sapıklık yolunda yürüyen
cehaletinden dinsizliğe gider.
Hakk’ı iste, uzak dur bâtıldan.
Meşhur ol cömertlikte, insanlıkta.
Doğru yolu seçmeyen,
kalır ebediyyen ahiret azabında.
Kardeşim,
Yürüme şeytanın yolunda
rezil, kepaze olmamak için.
Hakikat yolunda yürüyen, korkar Allah'ın kahrından
gece gündüz.
Oğlum,
nefsin ne istiyorsa, yap aksini,
ki rezil olup düşme ateşe.
Nefsine uyup gitmek aptallık,
nefse uymak aptallık.
Kötü nefsin işi şer ve karışıklık çıkarmak.
En büyük savaş nefisle mücadele etmek.
Oğlum,
Haydi ara nefsinin istemediği şeyleri.
Yoktur bundan iyi bir ibadet.
Görmek için islamın yüzün,
kesmen gerek nefsin arzu boğazını.
Nefsini düşünen nasıl olur müslüman?
İman nuru nasıl olur ona yoldaş?
Kendini beğenmiş göremez Hakk’ı.
Mevla’nın nuru nasıl olur ona yoldaş?
Yer almak için müslümanlar safında,
kır putu,
çöz belinden zünnarı.
Olursan nefsinin arzularına engel,
gelir yerine din ve dünya ile ilgili her dileğin.
Allah nasıl Cennet yapar
serkeş nefsini serbest bırakanı?
Yular takar İblis
nefsinin arzularına kapılanın boynuna.
Kim kahrederse nefsini,
kovmuştur kendi meclisinden şeytanı.
Oğlum,
alma ağzına içki kadehini.
Utan Allah’tan, sıkıl.
İçme o ateş rengi şarabı.
Kork taşı bile yakan ateşten.
Uzak dur Allah'ın yapma dediğinden.
Yaklaştıysan, ayrıl ondan.
Oğlum,
istiyorsan yüz akı,
uzak dur Allah'ın yasakladığından.
Yasak çevresinde dolaşanlar
Hakk’ın azabından nasıl kuruturlar?
Çıkarmaya çalış ayağını çamurdan,
istiyorsun gönlünün yeri Hakk’a olsun yakın.
Yer edinmesi için gönlünün Allah katında,
haydi koru kendini haramdan.
Makam lazımsa sana, seç hizmeti.
Yer bulmak için sarıl hizmete.
Hizmet etmeyen makam bulamaz.
Nimetsiz kalır hizmetsiz kişi.


Eserin yazarı: Feridüddin-i Attar Eser: Pendname

  • Yeni Ekle
Yorumlar (0)

Pendname