HAKK’I BİLMEK

Evlat,
bilgili ol Allah’tan haberdar olmak için.
Hasıl olmamıştır maksadı bilgili olmayanın.
Allah’ı bilen
görür kendi kalıcılığını yoklukta.
Canlı değildir ârif olmayan kişi.
Layık değildir Allah’a yaklaşmaya;
değmez de.
Hatalı bilirsen kendi nefsini,
bağışlayıcı görürsün Yüce Allah’ı.
Sevgi, vefa doludur ârifin gönlü.
Hamd ü sena etmektir ârifin işi.
Kimin gönlüne marifet bağışlarsa Allah,
yer yoktur gönlünden Allah’tan başkasına.
Tehlikesi yoktur ârife göre dünyanın.
Aldırış etmez kendine bile.
Bilir o fâni olduğunu.
Nasıl ârif olur fâni olmaıan.
Feragat etmiştir ârif dünya ve ahiretten.
Kesmiştir ilgisini her şeyden
Allah’tan başka.
Arifin himmeti Hak’la buluşmak,
O’na kavuşmak.
Mutlak fâni çünkü kendisi.
Neye benzer bu dünya?
Söyleyim bak.
İnsanın gördüğü bir düş.
Uykusundan uyandı mı o aziz,
geçmez eline rüyadan başka bir şey.
Dirilir ve ölür.
Götürmez ama yanında dünyadan bir şey.
Kimin varsa iyi ameli,
götürür onu ahiret yolunda,
yanında.
Bu dünya bir kadına benzer,
kocasına karşı süslenen
iki dirhem bir çekirdek.
Tutarken erkeği avucunda,
Sayısız hile yapar,
işve yapar.
Görünce kocasını uyumuş,
Hemen onu öldürmeye kalkar.
Ey hünerli aziz;
Sakın böyle hilekardan.


Eserin yazarı: Feridüddin-i Attar Eser: Pendname

  • Yeni Ekle
Yorumlar (0)

Pendname