ÂFİYET SEBEPLERİ

Azizim;
arıyorsan âfiyet sebeplerini,
bulabilirsin dört şeyde:
Evde bolluk, emniyet;
Sonra sağlık, feragat.
Olursa nimetle emniyetin,
alametidir bu afiyetin.
Rahat olursa gönlün,
olursun sağlıklı.
Bekleme artık dünyadan hiçbir şey.
Oğlum;
getirme nefsinin dileğini elverdikçe;
düşme aman nefis tuzağına.
Al ayağının altına nefsinin arzusunu.
Ver ağzının payını kötü nefsin.
Götürür seni kuyu başına
atmak için nefis ile Şeytan.
Ez nefsin başını,
hor gör daima.
Uzak tut pislikten geldikçe elinden.
Kim doyurmaya çalışırsa kötü nefsi,
cesaret verir günah işlemede ona.
Tut boğazını her türlü zevkten;
ki düşme belaya, girme günaha.
Doyurma karnını tıka basa ekmek ile, su ile.
Ahır yapma hayvan gibi kendine.
Değilsen oruçlu, az ye gündüz.
Yeme çok;
değilsin dört ayaklı hayvan.
Ey uykuda olan gece gündüz!
Bir lamba yak mezarın için.
Uyuyup yemek hayvanlara mahsus yalnız.
Yok farkı uyuyanların hayvandan.
Oğlum;
kalk;
çok uyuyacaksın ilerde.
Varsa haberin kendinden,
çok söyleme,
kalk.
Hatadır bu alçak dünyaya gönül bağlamak.
Revadır ondan kendini uzak tutmak.
Niçin bağlarsın aşağılık dünyaya gönül?
Çünkü yok onda ebedî kalmak.
Ey fakîr!
süsleme fazla dışını;
dolunay gibi kalsın için aydınlık.
Talip olma her güzel yüze.
Bulunma atlas ile ipek arzusunda.
Vazgeç isteklerden, kul ol Allah’a.
Giy eski elbise, hem de yırtık.
At omuzuna yün hırkayı.
İç muratsızlık şerbetini.
Ey üstüne yünlü giyinen!
Arıt önce göğsünü kibirden.
Almak istersen nasibini ahiretten,
git,
çıkart
seni övündüren giysileri üstünden.
Ol gösterişsiz,
arama huzur.
Terket rahatı;
rahatlık arama.
Taşıma üstünde iyi giysi.
Dile,
olmasın
yatacağın bir yatak.
Yün ve kilim içinde ol sûfî gibi.
Sıfatlan Allah sıfatlarıyla.
Yol erine hasır halı olur.
Kerpiç sonunda ona yastık olur.


Eserin yazarı: Feridüddin-i Attar Eser: Pendname

  • Yeni Ekle
Yorumlar (0)

Pendname