Ey sofilere mahsus elbiselere bürünmüş kişi! O
elbiseyi önce özüne, sonra kalbine, sonra nefsine,
en sonra da bedenine giydir. Zühd ve takva özden
başlar, bâtından başlar, içten başlar. Zahire doğru
gider. Zahirden başlayıp bâtına doğru gitmez.
İlk düzeltilecek şey, evin içidir. Evin içinin
düzeltilmesini tamamladığın zaman, kapısının
düzeltilmesine yönelebilirsin. Bâtınsız zahir olmaz.
Yaratansız yaratılan olmaz. Ev olmadan kapı
olmaz.
Önce İslam’ı olduğu gibi ve doğru olarak anla, gör.
Sonra al. İslam, istislam’dan türemedir. Bu,
“kayıtsız şartsız teslimiyet ve itaat” demektir.
Kendisinde ihlas, içtenlik bulunmayan her amel, içi
boş bir cevizdir, özü bulunmayan bir kabuktur,
kurumuş bir ağaçtır, ruhsuz bir cesettir, mânâ’sız
bir surettir. Bu, münafıkların amelidir.
Lafsız amel ol. Riyasız ihlas ol. Lafını edeceğine
amel işle. İnsanlara gösteriş yapacağına Allah için
yap. Şirksiz tevhid ol. Sessiz zikir ol.
Tasavvuf kelimesi, safa’dan türemedir. Yani bu
kelimenin aslı, safadır ki bu, halis, safî, temiz
demektir.