MESTLER ÜZERİNE MESH YAPMAK

365 Mesh'in lûgat manası: "Eli bir şeyin üzerinden geçirmektir. Şeriat'ta ise; ıslaklığın hususi bir zamanda hususi meste isabet etmesidir."(234) Şer'an mest: Deri ve benzerinden yapılıp, topukları ve fazlasını örten ayakkabıdır. Molla Hüsrev: "Mest üzerine mesh etmek sünnet-i meşhure ile sabittir. Mest üzerine meshi caiz görmeyen kimse mübtedi (Bid'atçı) olur. Fakat onu caiz görmekle birlite, azimet yolunu tutarak (ayaklarını yıkayıp) mesh etmese sevab kazanır"(235) hükmünü beyan etmektedir.


366 Mestler üzerine mesh'in caiz olduğu, tevatür derecesine yakın sahih haberlerle sabittir. Ancak buna rağmen; heva ve heveslerine kapılan birçok fırka; mestler üzerine mesh etmenin caiz olmadığını iddia edebilmiştir. Bu sebeble Ehl-i Sünnet'in akaid kitaplarında: "Seferde olsun, hazerde olsun mestler üzerine mesh etmenin caiz olduğuna inanırız"(236) hükmüne yer verilmiştir. Hasan-ı Basrî (rh.a): "Resûlullah (sav)'in ashabından yetmiş kişiye ulaştım. Bunların hepsi de mest üzerine meshin caiz olduğu görüşünde idi. Bundan dolayı Ebû Hanife (rh.a): "Gün gibi açık deliller elde etmedikçe, meshin caiz olduğuna kanaat getirmedim" demiştir. Kerhî (rh.a): "Mest üzerine mesh yapmanın caiz olmadığına kani olanların kâfir olmalarından korkarım. Çünkü bu konuda nakledilen eserler ve haberler tevatür hükmündedir" demiştir.(237) Alâuddin El Haskafi: "Mest üzerine mesh caizdir. Ama ayakları yıkamak daha faziletlidir. Meğer ki töhmetten dolayı yapıla. Bu takdirde mesh efdaldir" buyurmaktadır. İbn-i Abidin bu metni şerhederken: "Töhmetten murad; başkalarının "Bu adam mest üzerine meshi caiz görmüyor" demelerinden korkmaktır. Böyle bir ithamı kendisinden defetmek için mesh etmek efdaldir. Çünkü Rafizilerle, Hariciler mest üzerine meshi meşru saymazlar. Onlar çıplak ayak üzerine meshi meşru görürler. Binaenaleyh bir kimse mestleri üzerine mesh ederse töhmet kalkar"(238) hükmünü zikretmektedir.




Eserin yazarı: Yusuf Kerimoğlu Eser: EMANET VE EHLİYET

  • Yeni Ekle
Yorumlar (0)

EMANET VE EHLİYET